شب

مارِ درازِ نغزِ خوش‌الحان در خیالات سبوعانه بود، از تکرار کسالت‌آور روزها پس در کسوت جوانی خوش‌سیرت در آمد (که مار هنوز نماد نبود؛ چون زمان مقدم بود بر مبادرت عبرانیان به تدوین کتاب تکوین) و فرمود: «بدین سان من، ناحاش1 پیشگو، از سر کسالت، شب را می‌آفرینم باشد که شب‌ها به خواب بمیرید و حقیقت نهان باشد، در صورت دروغین دوگانه‌ی نور و تاریکی و شما انسان‌ها، خیال کنید گم شده‌اید در خیمه‌شب‌بازی روز و شب»

14 جوئن 2026

[1] ناحاش: عبری برای مار کتاب تکوین