biteشوق‌های انتظاری
شوق‌های انتظاریسلیم قاضی سعیدی
poetry · Item 120

نامه دوازدهم: اقامت​گاه تو

می‌دانی... ای زیباترین دوست من! که صوت از گلو می‌جوشد و معشوق نیز در گلو منزل دارد که تار صوتی‌ست پیونددهنده‌ی عدم ناموجود به اقامت‌گاه مداوم معشوق

معاشقه چیست جز حیات‌بخشی دم به دم؟ و بخشندگی تمامِ «شو»، خالق حیاتی‌ست که معشوق در آن می‌زید

در این صبح‌گاه در گلویم چشمه‌ای می‌جوشد و عصرگاه به نظاره‌ی حکایت‌های چشمانت خواهیم نشست

20 ژانویه 2024