نامه چهلم: هتروکرومی1

می‌ریزم... می‌ریزیم آتش را در آب و به نظاره می‌نشینیم گدازه‌هایی را که از قلبم سر بر می‌آورند

دوست داشتن، زیستن است در آشتی اضداد خلاقیت‌های بی‌حد، آنی‌‌ اما متوقع

می‌دانی؟ ای عزیزترین دوست من... قلب، ظرفی‌ست قادر بر هم‌آوایی آتش و آب و معجونش نوری، تابنده که خیال من هر بار بر آن سوار می‌شود و پرواز می‌کند با آن انوار

به چشم‌هایم بنگر... به رنگ‌های مردمک‌هایم که سرخ‌ست یکی و آبی آن دیگر

10 فوریه 2024

[1] Heterochromia